Επισκέφθηκα σήμερα συγγενικό πρόσωπο που νοσηλεύεται στο Αττικόν Νοσοκομείο. Αφορμή γι’ αυτό το post είναι όλες οι σκέψεις που μου δημιουργήθηκαν φεύγοντας.

Πολλά έχουν γραφτεί γι’ αυτό το νοσοκομείο, αλλά προς το παρόν ας εστιάσουμε στην ουσία, που είναι εάν τελικά εκπληρώνει το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Η πρώτη αίσθηση του επισκέπτη είναι ότι κατ’ αρχάς δεν βρίσκεται σε Νοσοκομείο! Μοντέρνα Αρχιτεκτονική, υψηλή αισθητική, αρκετό πράσινο στο προαύλιο και το περιβάλλον πεντακάθαρο! Ομολογώ εντυπωσιάστηκα, καμία σχέση με άλλο γνωστό κεντρικό νοσοκομείο που επισκέφτηκα πρόσφατα.

Αν και φαινομενικά χαοτικό, υπάρχει πάντα κάποιος από το προσωπικό που καθοδηγεί τους επισκέπτες στο θάλαμο που αναζητούν. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να περιπλανιέσαι στο απέραντο αυτό νοσοκομείο σιχτιρίζοντας για το πού είναι ο θάλαμος που ψάχνεις!

Φτάνοντας λοιπόν στον θάλαμο του ασθενούς το περιβάλλον δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα ιδιωτικό νοσοκομείο υψηλού επιπέδου. Παρατηρούσα τις νοσηλεύτριες με πόση φροντίδα κι ενδιαφέρον περιποιούνταν τους ασθενείς του συγκεκριμένου 4κλινου θαλάμου. Όλες ευγενέστατες και σχολαστικές. Μου έκανε πραγματικά εντύπωση, διότι είχα άλλη πολύ χειρότερη άποψη από επαρχιακό νοσοκομείο του στυλ «Έλα παππού άντε να τελειώνουμε γιατί έχουμε κι άλλες δουλειές» !!! Και τα σχόλια του συγγενούς για την περίθαλψή του στην Β’ Παθολογική όλα θετικά. «Αν ήξερα ότι θα έχω τέτοια περίθαλψη θα ερχόμουν από την αρχή εδώ. Όλες τις εξετάσεις στο άψε σβήσε, και η συμπεριφορά τους άψογη. Όχι σαν το ΙΚΑ που 3 γιατροί είδαν τις εξετάσεις και κανένας δεν διέγνωσε την συσσώρευση υγρού…»

Όλα ιδανικά θα μου πείτε, ε? Ε, όχι και τόσο εδώ που τα λέμε. Στην είσοδο υπάρχει ένα τεράστιο πανό. Ζητούν άμεσα προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και άμεση καταβολή των δεδουλευμένων. Το επιβεβαιώνει και ο ασθενής. «Δυο νοσοκόμες για όλο τον τομέα ανά βάρδια εδώ, τρελαίνονται στη δουλειά και τους έχουν και απλήρωτους…»

Αθάνατο ελληνικό δημόσιο…. Κάποιοι τα παίρνουν χοντρά κι άλλοι που προσφέρουν παλεύουν για τα αυτονόητα…

Όταν κάποιος κάνει σωστά τη δουλειά του, αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή. Και στο Αττικόν κατά την άποψη μου, έστω κι από μια απλή επίσκεψη, οι άνθρωποι κάνουν καλά την δουλειά τους. Αλλά χρειάζεται αυτούς τους ανθρώπους κύριε Αβραμόπουλε να τους υποστηρίζετε, όχι να τους αναγκάσετε να φτάσουν σε οριακό σημείο, ώστε να τα παρατήσουν και να πάνε να «αράξουν» σε κάποιο παράτημα του ΙΚΑ.

Το δικαίωμα στην περίθαλψη δεν μπορεί να είναι προνόμιο μόνο των εχόντων. Δεν μπορεί τη στιγμή που έχουμε υποδομές να μην αξιοποιούνται. Δεν μπορεί άνθρωποι που έχουν μεράκι και πραγματικά υπηρετούν τη δημόσια υγεία ως λειτούργημα, να απαξιώνονται και να τους παίρνει η μπάλα στην λογική του «όλοι τα παίρνουν». Δε μπορεί να αφήνετε να απαξιώνονται τα δημόσια νοσοκομεία για να ωθήσετε τους ανθρώπους στην ιδιωτική περίθαλψη. Δεν είναι δυνατόν να καθυστερούν τόσο οι διαδικασίες προσλήψεων στα νοσοκομεία επειδή είχατε την φαεινή ιδέα να προωθήσετε διαδικασίες πρόσληψης εκτός ΑΣΕΠ.

Αντί να ξεπουλιούνται τα πάντα, αντί να διπλασιάζονται τα μπόνους του κυρίου Βουρλούμη και του κυρίου Γκαργκάνα, κοιτάξτε να κάνετε πιο ορθολογική κατανομή των πόρων. Και να είστε σίγουρος κύριε Αβραμόπουλε, πως ο πολίτης όταν νιώθει ότι το κράτος τον σέβεται τότε είναι συνεπής. Το βλέπετε στο Μετρό, το βλέπετε στα ΚΕΠ. Παρά τα τόσα χρόνια λειτουργίας, είναι πραγματικά στολίδια. Ακριβώς γιατί οι άνθρωποι κάνουν σωστά τη δουλειά τους και οι πολίτες το αναγνωρίζουν.

Ελπίζω να το αναγνωρίσετε κι εσείς και να μην είστε μόνο ωραία χαμόγελα…