Αναρτήθηκε από: Alma Libre | 12/01/2008

Από πού πάμε για την αλλαγή?

Πάμε για τη νέα Αλλαγή ή πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα?

Πραγματικά προβληματίζομαι με την έκταση που έχουν δώσει κάποιοι στο θέμα της συγκρότησης των ΝΟΕΣ και της ΚΟΕΣ. Μπορώ κάλλιστα και να κατηγορηθώ ότι μιλώ εκ του ασφαλούς, αφού ως μέλος της ΚΟΕΣ την «βόλεψα την πάρτη μου».

Παρ’ όλα αυτά θα εκθέσω τους προβληματισμούς μου. Τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στις επιτροπές αυτές έχουν καθαρά ρόλο συντονιστικό μέχρι την διεξαγωγή του συνεδρίου. Δεν αποκλείει κανείς κανέναν από τις προσυνεδριακές διαδικασίες. Ενδεχομένως να μου πείτε ότι η επιλογή προσώπων αντικατοπτρίζει την διάθεση για το πώς θα γίνει η όλη προσυνεδριακή διαδικασία και για το αν όσοι έχουν επιλεγεί είναι άξιοι και ικανοί να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους. Και ερωτώ: Κάποιος που ήθελε διακαώς να είναι μέλος ΝΟΕΣ ώστε να συνεισφέρει ότι καλύτερο μπορεί στο συντονισμό της προσυνεδριακής διαδικασίας εμποδίζεται να προσφέρει? Φυσικά και όχι. Ο διάλογος είναι ανοιχτός στον καθένα. Αν βρεθεί κάποιος που δηλώσει ότι επιχείρησε να συμβάλλει με θέσεις και προτάσεις στην προσυνεδριακή διαδικασία και βρήκε άρνηση μπροστά του ή ακόμα χειρότερα ότι εμποδίστηκε, τότε ναι θα μπορούσα να δεχτώ ότι έχουμε αποκλεισμούς. Όμως αυτό δε νομίζω ότι θα συμβεί πουθενά. Κι αν συμβεί, τότε σαφώς και θα πρέπει να καταγγελθεί. Μη μιλάμε όμως από την αρχή για αποκλεισμούς σε ένα οργανωτικό σχήμα που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να χωρέσει τους πάντες. Αυτά επί της διαδικασίας στελέχωσης των ΝΟΕΣ – ΚΟΕΣ.

Και ερχόμαστε στο ζητούμενο που όπως έχω ξαναπεί δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά οι πολιτικές μας. Θα την κάνουμε την ρημάδα τη νέα αλλαγή, ή θα μείνουμε να ανακυκλώνουμε τις ίδιες (ανώφελες όπως ο κόσμος καταδίκασε) εσωτερικές διαφωνίες μας? Θα κάτσουμε επιτέλους να συζητήσουμε ουσιαστικά ή να το πάρουμε απόφαση ότι το θέμα «δεν αρέσει πια» και θα πρέπει να βρούμε άλλες πιο ενδιαφέρουσες ασχολίες?

Θα συνεχίσουμε για πολύ ακόμα να ανεχόμαστε την απίστευτη κατρακύλα που έχει πάρει η χώρα εξ αιτίας της ανίκανης κυβέρνησης της Νεάς Δημοκρατίας, με αυτή την απίστευτη εξευτέλιση των θεσμών της χώρας μας? Τοσα σκάνδαλα, τόση βρωμιά, τόση αναισθησία… Ακόμα να ξεκινήσουν τα έργα ανασυγκρότησης των πυρόπληκτων περιοχών, το ασφαλιστικό πάει να περάσει από την πίσω πόρτα, η παιδεία καζάνι που βράζει, η δικαιοσύνη σε θολό περιβάλλον, μια ζαχοπουλιάδα που καταντροπιάζει τη δημόσια ζωή, κλεμμένα λεφτά από τα αποθεματικά των ταμειων, τα λεφτά του λαού, υποκλοπές, απαγωγές… Ποιος νιώθει σήμερα περήφανος που ζει στην Ελλάδα? Ποιος μπορεί με περηφάνια να βγει και να πει «Νιώθω απίστευτη τιμή που ζω στην Ελλάδα». Μας αξίζει τέτοια κατάντια? Όλα πάνε κατά διαόλου και νιώθουμε καλά? Αν ναι, μάλλον πρέπει να μεταναστεύσω, αφού νιώθω κάθε μέρα να πνίγομαι. Αν όχι, δεν πρέπει κάτι να κάνουμε ρε γαμώτο? Πόσο πιο κάτω πρέπει να φτάσει η δημόσια ζωή ώστε να πάρουμε χαμπάρι ότι το να τρωγόμαστε μεταξύ μας είναι εντελώς καταστροφικό τη στιγμή που η χώρα έχει ανάγκη από ουσιαστικές τομές και ρήξεις με τα κατεστημένα?

Τη γενιά του Πολυτεχνείου την ενέπνευσε η επιτακτική ανάγκη για «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», η ανάγκη του «Κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο με τη χούντα». Εμείς μπορούμε να πούμε το ίδιο με ειλικρίνεια, να το πιστέψουμε και να βάλουμε το συλλογικό όφελος πάνω από το ατομικό? Αν πούμε ναι και δεν κάνουμε τίποτα, τότε κινδυνεύουμε να καταλήξουμε υποκριτές. Αν όχι, τότε υποτασσόμαστε στη λογική του ωχαδερφισμού και θα είμαστε υπεύθυνοι για ότι κι αν υποστούμε στο μέλλον. Αν πούμε ναι και το εννοούμε, μόνο τότε έχουμε ελπίδα να πετύχουμε κάτι καλύτερο, και να είμαστε σε θέση να πούμε «Ναι, ζω σε μια υπέροχη πατρίδα και είμαι πολύ περήφανος που είμαι Έλληνας».

Advertisements

Responses

  1. Συντροφε νομιζω οτι βρισκομαστε Στον αστερισμό της διάσπασης.
    ελπιζω να κανω λαθος αλλα δεν…

  2. http://politicalvigilance.blogspot.com/2008/01/blog-post_11.html
    Συνέδριο ΠΑΣΟΚ

  3. Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως η πραγματικότητα του σημερινού ΠΑΣΟΚ (ως μηχανισμού και όχι ως ιδέας) διαψεύδει τις προσδοκίες σου και θα τις διαψεύδει καθημερινά…

    Είναι κάτι που δυστυχώς, συμβαίνει σε όλα τα κόμματα, για τους ίδιους πάντα λόγους!

    Η σκέψη σου είναι υγιής, πολύ φοβάμαι όμως ότι ένω κι εσύ με την σειρά σου θα επιτυγχάνεις προσωπικά, επαγγελματικά, κοινωνικά ή όπου άλλου, πολιτικο-κομματικά, θα βλέπεις ότι έχεις επενδύσει σε κάτι που δεν έχει τελικά πολύ μεγάλη αξία, τουλάχιστον για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται στην χώρα μας.

    Σε ό,τι αφορά την γενιά του Πολυτεχνείου (και δεν μιλάω για όλους)… μην ξεχνάς, ότι και αυτή έχει τις ευθύνες της για την κατάντια μας…

    Η καλλίτερη λέξη που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πολιτικά και κοινωνικά δεν είναι η «αλλαγή». Μάλλον τη λέξη «ανατροπή» θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε! Ανατροπή στα πάντα!

    Τώρα, το ποιος θα αναλάβει το κόστος και την ευθύνη, αυτό μάλλον είναι θέμα μιας άλλης συζήτησης.

  4. Συμφωνώ με τα όσα γράφεις και δεν είμαι μέλος ούτε ΚΟΕΣ ή ΝΟΕΣ, αλλά δυστυχώς μας έχουν φάει οι τίτλοι και οι καρέκλες. Αν πραγματικά θέλει κανείς να δουλέψει για το ΠΑΣΟΚ και όχι για τον εαυτό του μπορεί να το κάνει. Κανείς δεν τον εμποδίζει.

  5. Ακούσαμε κι αυτό στο εσωκομματικό πεδίο. «Κύκλοι του Ε. Βενιζέλου» είπαν… Δεν έχει σημασία τι είπαν. Δεν έχει καν σημασία αν είχαν δίκιο ή όχι (που μπορεί να είχαν και δίκιο). Σημασία έχει ότι «οι διαρροές», οι «κύκλοι» κι όλες οι σχετικές αθλιότητες δεν έχουν καμία θέση σε έναν δημοκρατικό κόμμα.

    Για να μην τρελαθούμε τελείως δηλαδή.

    Αλλιώς ήξερα ότι συμπεριφέρονται οι ανήκοντες σ΄ ένα κόμμα.

    Λένε ευθέως αυτό που έχουν να πουν στα Όργανα του Κόμματός τους κι αναλαμβάνουν τις ευθύνες για όσα λένε.

    Γίνεται διάλογος – έντονος αν χρειαστεί – και ξεκαθαρίζει η κατάσταση.

    Εκτός κι αν αυτή η μεθοδολογία αποτελεί το «νέο» που ευαγγελίζεται ο σύντροφος Ευάγγελος.

    Στήριξα τον Γ. Παπανδρέου, αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να κάνω κριτική σε ενδεχόμενες λάθος – κατά την γνώμη μου- κινήσεις. Όμως δεν ανέχομαι τις υποκριτικές στάσεις, απ΄ όπου κι αν προέρχονται. Κι αυτοί οι «κύκλοι» είναι υποκρισία σ΄ όλο της το μεγαλείο.

    Σοβαρευτείτε σύντροφοι όλων των πλευρών και ιδίως εσείς οι λάτρεις των κύκλων και λοιπών γεωμετρικών σχημάτων.

    Δεν βλέπετε γύρω σας;

    Δεν παίρνετε τα μηνύματα των πολιτών;

    Δεν νοιώθετε ότι προκαλείτε την οργή των πολιτών που – ακόμη- ελπίζουν στο ΠΑΣΟΚ;

    Βγείτε έξω στην Κοινωνία. Απομακρυνθείτε από τους αυλοκόλακες ένθεν κι ένθεν κι αφουγκραστείτε. Αφουγκραστείτε την φωνή του μέσου πολίτη που η αγωνία του δεν είναι αν θα είναι Πρόεδρος ο Παπανδρέου ή όχι, ή ποιο θα είναι το μέλλον του Βενιζέλου.

    Η αγωνία του είναι ποιος θα τον προστατεύσει από την αντιλαϊκή λαίλαπα της Νέας Δημοκρατίας. Ποιος θα ανοίξει έναν νέο δρόμο για την χώρα. Ποιος θα του δώσει ελπίδα για το αύριο.

    Κι αυτόν τον κάποιον δεν τον βλέπει ακόμη στο ΠΑΣΟΚ.

    Αυτή Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ εμένα με θλίβει βαθύτατα. Εσάς;

    Μερικά πράγματα, είτε μας αρέσουν, είτε όχι, είναι ξεκαθαρισμένα από μόνα τους.

    Πρώτον το ΠΑΣΟΚ έχει Πρόεδρο εκλεγμένο μέσα από μια πρωτόγνωρη για την Χώρα μας και σχεδόν όλον τον κόσμο, δημοκρατική διαδικασία, άρα έχει την ευθύνη και πρέπει να έχει την δυνατότητα χάραξης πολιτικής.

    Δεύτερον η υποψηφιότητα Βενιζέλου έλαβε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό, άρα οφείλει και δικαιούται να έχει λόγο, στο μέτρο που του αναλογεί.

    Τρίτον οι «Παπανδρεοφύλακες» και οι «Βενιζελοφύλακες» πρέπει να μαζέψουν τα σπαθιά στα θηκάρια τους και να εργαστούν για την ενότητα του Κινήματος. Κι αν δεν μπορούν ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΑΠ΄ ΤΗΝ ΗΓΕΣΊΑ, να ανοίξουν τον δρόμο σ΄ αυτούς που και θέλουν και μπορούν.

    Αρκετά μας στεναχωρήσατε, μας κουράσατε, μας απογοητεύσατε.

    Κάνω, από αυτό το βήμα, μια έκκληση στους αγνούς, ιδεολόγους αγωνιστές του ΠΑΣΟΚ.

    Σύντροφοι.

    Ας πάψουμε να στοιχιζόμαστε στους «κομματικούς στρατούς». Ας πάψουμε να κάνουμε ευχές για ενότητα. Ας θυμηθούμε ότι αυτό το Κίνημα δεν είναι κληρονομιά κανενός, δεν είναι έπαθλο κανενός.

    Αυτό το Κίνημα είναι δικό μας.

    ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ. Ας δημιουργήσουμε μια ακόμη «τάση» που δεν θα στοιχίζεται πίσω από κανέναν. Μια τάση που θα διεκδικεί ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ: ΕΝΟΤΗΤΑ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ, ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ.

    Το οφείλουμε στο Κίνημα, στον Ιδρυτή του, στους τόσους συνεπείς αγωνιστές , ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΤΕΛΙΚΑ.

    Το ότι μπορούμε είναι σίγουρο

    Θέλουμε όμως;
    neopasok.blogspot.com

  6. Φτιάχνεται κάτι νέο και είναι γύρω μας αυτή την στιγμή που μιλάμε. Η 11 νοεμβριου απελευθέρωσε δυνάμεις που δεν είναι πλέων ελέγξιμες τόσο από τον ΓΑΠ όσο και από τον ΒΒ.
    Απλά αναζητούν να τι συλλάβουν. Δήμος του πολίτη λέει θα κάνει ο ένας αυτό οργάνωση ο άλλος.
    Στην μέση το ΠΑΣΟΚ που θέλει να πάει αριστερά αλλά η αριστερά έχει μετακινηθεί. Το μόνο σίγουρο για την ώρα είναι ότι ο ΓΑΠ έχασε έναν ακόμα μήνυμα. Η 11 Νοεμβρίου δεν έγινε για να υπάρξει κομματική κινητικότητα αλλά κοινωνική κινητικότητα.

  7. Δυστυχώς πολλοί βλέπουν τις ΝΟΕΣ, την ΚΟΕΣ και κάθε οργανωτική θέση στο ΠΑΣΟΚ, τη Νεολαία, ως μια ευκαιρία να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους, να προοθήσουν τον εαυτό τους.

    Ο συνδικαλισμός απαιτεί δράση και όχι εμφάνιση!

    Η συμμετοχή στα κοινα δεν επιβραβεύεται με τα αξιώματα, επιβραβεύεται με την αποτελεσματική ανταπόκριση στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας. Σε καμία περίπτωση το πρόβλημα της κάθε τοπικής κοινωνίας (π.χ. των νομών, στην περίπτωση των ΝΟΕΣ) δεν είναι αν μπηκε ο Χ στην επιτροπή και δεν μπήκε ο Ψ.

    Ο κόσμος όλα αυτά τα περνάει «στα ψιλά» που λένε. Η ουσία είναι να υπάρξει δράση! Να συμβάλουμε όλοι ώστε να οδηγηθούμε σε ένα συνέδριο που θα έχει αφουγκραστεί την αγωνία του κόσμου και θα έχει να προτείνει λύσεις στα καθημερινά του προβλήματα.

    Μέσα από ανοιχτό προσυνεδριακό διάλογο και μέσα από τοπικές προσυνεδριακές εκδηλώσεις να δείξουμε στον κόσμο ότι αυτή είναι η μόνη πλέον προτεραιότητα του ΠΑΣΟΚ.

    Σε αυτή λοιπόν την προσπάθεια πρέπει να συμμετέχουμε όλοι .

    http://randomwalk13.wordpress.com/2008/01/13/pasok/

  8. Συγχαρητήρια,
    Δεν ήξερα μετά από 25 χρόνια οργανωμένος στο ΠΑΣΟΚ ότι για να «επιλεγείς» στην ΚΟΕΣ πρέπει να είσαι γλυφτρόνι του ΓΑΠ, bloger, εθελοντής και να ΜΗΝ είσαι μέλος στο ΠΑΣΟΚ

    Δεν λυπάμαι το ΠΑΣΟΚ , τον ΛΑΟ που φαντάζεται , που ονειρεύεται που πονάει.

  9. Είμαστε δύο μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με μακριά διαδρομή στον χώρο του Κινήματος. Όλα αυτά τα χρόνια αγωνισθήκαμε με γνώμονα τις ιδεολογικές μας αρχές, με ήθος και σεβασμό, χωρίς ιδιοτέλεια και με στόχο όχι την κομματική, πολιτική ή κοινωνική ανέλιξή μας, αλλά την προώθηση των πολιτικών θέσεων του Κινήματος στην κοινωνία.
    Το τελευταίο διάστημα, κατά το οποίο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ταλανίζεται από την μεγαλύτερη, ίσως, στην ιστορία του, ως πολίτες και κομματικά μέλη με άποψη, πήραμε θέση, τοποθετηθήκαμε πάνω στα αίτια της κρίσης και στηρίξαμε την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου, όχι ως κληρονόμου, αλλά ως του ανθρώπου που θα προχωρούσε στην ανανέωση εσωκομματικών δομών και προσώπων, διαδικασίας η οποία θα αποτελούσε δυναμική διέξοδος για το Κίνημα.
    Βλέποντας την συγκρότηση της (διορισμένης) Νομαρχιακής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου, νοιώσαμε απογοήτευση. Διαπιστώσαμε ότι τα μεγάλα λόγια περί ανανέωσης ήταν κενά περιεχομένου. Το κομματικό κατεστημένο, αυτό το οποίο αποτελούσε και αποτελεί το αποκρουστικό πρόσωπο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., διατηρεί τις δυνάμεις του, ελέγχει την διαδικασία, καθορίζει τα πράγματα κι έτσι οδηγούμαστε σε ένα Συνέδριο καταγραφής συσχετισμών, διατήρησης του σάπιου μηχανισμού και σε καμία περίπτωση ενός Συνεδρίου Ανατροπής, Ανανέωσης και Δυναμικής Διεξόδου από την κρίση, όπως ελπίζαμε.
    Πρόσωπα τα οποία, επί δεκαετίες, διαχειρίζονται την τοπική κομματική εξουσία, πρόσωπα τα οποία έχουν φθαρεί και – σε πολλές περιπτώσεις – διαφθαρεί, πρόσωπα που χρησιμοποιούν απλώς το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σαν όχημα προώθησης προσωπικών φιλοδοξιών και σε κάποιες περιπτώσεις οικονομικών οφελών, πρόσωπα που προωθούν την οικογενειοκρατία στο Κίνημα, δεν είναι δυνατόν να καθοδηγήσουν προς ένα Συνέδριο Ανατροπής και Ανανέωσης, παρά μόνο σε Συνέδριο Συντήρησης και Φθοράς.
    Αισθανόμαστε απογοήτευση από αυτήν την εξέλιξη και δηλώνουμε ότι αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σε οποιαδήποτε διαδικασία ενός τέτοιου Συνεδρίου, σεβόμενοι τις αρχές μας, την ιστορία μας και την ιδεολογία μας.
    Δεν απολογούμαστε σε κανέναν και ιδιαίτερα στους διορισμένους «κομματάρχες», στα όργανα των μηχανισμών και στους παρατρεχάμενους των βουλευτών.
    Παραμένουμε απλά μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και καλούμε τους πολίτες που στηρίζουν το Κίνημα, που ελπίζουν στο Κίνημα, να απομονώσουν όλους αυτούς που οδήγησαν στην απαξίωση ένα Κίνημα Αλλαγής και που σήμερα γαντζώνονται στις καρέκλες τους, γνωρίζοντας ότι η κοινωνία τους έχει «φτύσει». Καλούμε τους φίλους και τα μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., με την ψήφο τους στις εσωκομματικές διαδικασίες, να απαλλάξουν το Κίνημα από αυτούς που το οδήγησαν στην απαξίωση και την φθορά.
    Μόνο τότε, ίσως, υπάρξει ελπίδα για το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

    ΚΟΛΛΙΑΣ Π. ΓΙΩΡΓΟΣ
    ΣΑΡΡΗΣ ΣΗΦΗΣ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: