Αναρτήθηκε από: Alma Libre | 10/10/2009

Ανοιχτή διακυβέρνηση…

Από την Κυριακή προσπαθώ να βρω ένα θέμα για το πρώτο ποστ μου μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής.

Τζίφος, δε μου έβγαινε λέξη! Πολλά ανάμεικτα συναισθήματα!

Έκπληξη, ενθουσιασμός, αισιοδοξία, αυτοσυγκράτηση, απορία, προβληματισμός, κρυφή ελπίδα…

Όπως και πολλοί άλλοι φαντάζομαι, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω εντελώς ότι το ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου κέρδισε με ένα τόσο σαρωτικό αποτέλεσμα την εκλογική αναμέτρηση! Το περιμέναμε τόσο καιρό, κι ενώ το έβλεπα τελικά να συμβαίνει ένιωθα ένα μούδιασμα, δεν μπορούσα να βγω με τις ντουντούκες στο δρόμο, δε μπορούσα να το χαρώ όπως το είχα φανταστεί!

Αν μου περιέγραφε κανείς πρωτύτερα ότι το βράδυ των αποτελεσμάτων θα με έβρισκε σπίτι μου να παρακολουθώ με έκπληξη το αποτέλεσμα, να βλέπω τα νούμερα και να μην τσιρίζω, θα έλεγα ότι σίγουρα δεν πάει καλά!!

Μα γίνεται να μην πανηγυρίσεις μια τόσο μεγάλη νίκη, την (σε πρώτο βαθμό) δικαίωση του αγώνα, γίνεται να μην θέλεις να το κάψεις ως το πρωί;

Αμ, έλα που γίνεται και παραγίνεται! Το ίδιο ένιωσαν και πολλοί φίλοι μου, το παρατηρήσαμε κι από τους συγκρατημένους πανηγυρισμούς σε όλη τη χώρα! Πώς εξηγείται αυτό; Τόσοι ξενέρωτοι γίναμε ξαφνικά; Η κάτι άλλο συνέβη; Η δική μας οπτική, όσο το συζητήσαμε, συνοψίζεται στην εξής ερμηνεία: Όταν ξαφνικά, μετά το 10άρι σου σκάει καπάκι στο μυαλό η φλασιά: «Και τώρα τι;» «Και τώρα με ποιους;» «Και τώρα πώς;» «Και τώρα, θα κάνουμε ό,τι υποσχεθήκαμε ή απλά θα αναπαυθούμε στις δάφνες μας;» και σου  περνάει από κάτω ταυτόχρονα με την φλασιά και ένα κρόουλ με bold italic 14άρι για έμφαση: Οικονομική κρίση, υπερδανεισμός, έλλειμμα, ανεργία, άδεια νοσοκομεία, ανασφάλιστη εργασία, άδεια ταμεία, έργα υποδομής, ευρωπαϊκά προγράμματα, κουμπάροι, μίζες, κονέ, αναξιοκρατία, stage, υποχρηματοδότηση παιδείας, κολλέγια, λαθρομετανάστευση, αίσθημα ανασφάλειας, χειραγώγηση δικαιοσύνης, ανισότητες, περιβαλλοντική καταστροφή, Σκόπια, Τουρκία, και δεν τελειώνει ο κατάλογος….

Πρέπει να δώσουμε απαντήσεις τώρα πια, ε?

Η απάντηση στο: «Και τώρα τι;» ήρθε με την πρώτη ορκωμοσία του ΓΑΠ ώστε να υπογράψει τα Προεδρικά Διατάγματα για τις αλλαγές στις δομή των Υπουργείων. Προσωπικά συμφωνώ με τις αλλαγές και συγχωνεύσεις που έγιναν, δίνουν ένα καλό στίγμα της κατεύθυνσης για διάθεση συμμαζέματος της σπατάλης και της ανοργανωσιάς αλλά και διάθεση δουλειάς.

Η απάντηση στο: «Και τώρα με ποιους;» ήρθε με την ανακοίνωση της σύνθεσης της κυβέρνησης. Εκεί ομολογώ εξεπλάγην πάρα πολύ ευχάριστα! Η πρώτη μου σκέψη ήταν «Επιτέλους, κυβέρνηση Γιώργου!» Επιτέλους κυβέρνηση που από την στιγμή της ανακοίνωσης της προκαλεί θετικά συναισθήματα, διάθεση πραγματικής ανανέωσης κι όχι άλλη μια από τα ίδια.

Η απάντηση στο «Και τώρα πώς;» με προβλημάτισε. Το πώς δηλαδή θα προχωρήσουμε και πώς θα στελεχωθεί το ολοκληρωμένο κυβερνητικό σχήμα. Ενώ ο άξονας του «πώς» θα (πρέπει να) βασίζεται στην φράση: «Ελλάδα Αξιών αλλά και των Άξιων» η πρώτη προσπάθεια κατά την άποψή μου, έγινε αρκετά βιαστικά και άγαρμπα μέσα από το opengov.gr.

Συμφωνώ με τους προβληματισμούς που καταθέτουν ο Στέφανος και η Έλλη.

Καταλαβαίνω την ανάγκη να διαφανεί από την πρώτη στιγμή η βούληση του ΓΑΠ για πραγματικά διαφανείς διαδικασίες, για άνοιγμα στην κοινωνία και για προσκλητήριο δουλειάς σε όλους όσοι θέλουν να συνεισφέρουν στο νέο ξεκίνημα της χώρας. Μπορεί να μην υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο, αλλά από την άλλη θα πρέπει οι κινήσεις να είναι προσεκτικά επιλεγμένες. Στην προκειμένη περίπτωση, εκτός του ότι δεν απαντώνται βασικά ερωτήματα με κύριο αυτό του ποια επιτροπή θα κρίνει τα βιογραφικά, δεν γίνεται και διασαφήνιση  των κριτηρίων επιλογής.

Ενδεχομένως να ήταν πιο χρήσιμο να αποσταλούν βιογραφικά από τους υποψηφίους ως συνημμένα αρχεία σε κάποια ηλεκτρονική διεύθυνση, παρά να γίνει όλος αυτός ο ντόρος με μια αμφιλεγόμενη σελίδα και ένα φορμάτ που αναγκάστηκε μετά να αλλάξει να για αφαιρεθεί το πεδίο «πολιτική δραστηριότητα».

Ας μην γελιόμαστε, αναμφίβολα χρειάζεται να υπάρχει σαφής διάκριση πολιτικών και διοικητικών θέσεων, οπότε μάλλον θα ήταν κοροϊδία να θεωρηθεί ότι οι θέσεις των Γενικών Γραμματέων δεν θα εμπεριέχουν ως κριτήριο και το κατά πόσο ο υποψήφιος θέλει να στηρίξει και να εφαρμόσει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι υπάρχει Υπουργός που θα εμπιστευτεί καίριους τομείς του Υπουργείου του σε έναν super (βάση βιογραφικού) τεχνοκράτη ΓΓ όταν γνωρίζει ότι δεν έχουν συναντίληψη αλλά και το αντίστροφο. Δεν γίνεται στην πράξη (όσο ακόμα στην Ελλάδα είμαστε τόσο πίσω σε θέματα πολιτικής συνεργασίας μεταξύ αντιθέτων πολιτικών θέσεων), δε μπορώ να φανταστώ ότι θα δουλέψει ένας τέτοιος συνδυασμός. Φαντάζομαι ότι μάλλον στην πρώτη σοβαρή και ουσιαστική διαφωνία ένας εκ των δύο θα υπέβαλλε παραίτηση…

Ίσως λοιπόν για την στελέχωση των ΓΓ θα έπρεπε να γίνει αναζήτηση βιογραφικών μόνο σε μέλη και φίλους, αλλά για τις υπόλοιπες θέσεις συμβούλων να ακολουθηθεί η διαδικασία ανοιχτής πρόσκλησης χωρίς καν να ζητείται «πολιτική δραστηριότητα».

Μακάρι να είχαμε φτάσει σε τέτοιο σημείο πολιτικού πολιτισμού, όπου η συνεργασία και η συναίνεση όλων των φορέων σε βασικά θέματα διοίκησης του κράτους θα ήταν δεδομένη, ώστε να μην χρειαζόταν καν να συζητάμε για το αν είναι πολιτικές ή όχι οι θέσεις των ΓΓ.

Αφού όμως η διάκριση κράτους και κόμματος δεν μπορεί να αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη, ας δοκιμάσουμε τουλάχιστον ένα μικτό σχήμα για αρχή. Αναγνωρίζω πάντως με δέκα συν την βούληση του ΓΑΠ για το άνοιγμα, ώστε να μπει επιτέλους φρένο στην ταύτιση του κράτους με το κόμα. Πρέπει να τελειώνει αυτό! Η υλοποίηση θα πρέπει όμως να δουλευτεί λίγο. Ευελπιστώ για καλύτερη συνέχεια!

Τέλος όσο περνά ο καιρός θα περιμένουμε την απάντηση στο: «Και τώρα, θα κάνουμε ό,τι υποσχεθήκαμε ή απλά θα αναπαυθούμε στις δάφνες μας;». Κατά τη γνώμη μου το αποτέλεσμα θα μας εκπλήξει, όπως μας εξέπληξε και η περασμένη Κυριακή. Τα προβλήματα έχουν φτάσει τόσο πολύ στο απροχώρητο, που δεν νομίζω ότι μπορούμε να πάμε ακόμα πιο κάτω από ότι τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορεί!

Ο ΓΑΠ ως Πρωθυπουργός μπορεί να κάνει απίστευτα πράγματα αν τολμήσει, αν δε φοβηθεί να συγκρουστεί, αν δείξει ότι πραγματικά «Δεν χρωστάει σε κανέναν!».

Έχει τα χέρια λυμένα και το δρόμο ανοιχτό μπροστά του! Ακόμα και αν το ταμείον που παρέλαβε είναι μείον και δεν επιτρέπει πολλά ανοίγματα στα ασθενέστερα στρώματα, μπορεί να γίνει η αρχή από τα μέτρα εκείνα που «δεν κοστίζουν» όπως έχει πει τόσες φορές! Συνεπαγωγικά, θα έρθουν και τα υπόλοιπα…

Αναμένουμε!!!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: